دانشـگاه در گـنجـه ی خاطرات

  شاید که نـه حتماً، بسیـاری از شما این طور برداشت کرده اید که طـرح «منشور حقـوق اساتیـد» موجب احجاف در حق این بیـنوایان شده است. البـته راستش را هم که بخواهیـد این بندگان خدا آن قدر ها هم که پیاز داغش را زیاد کـردم، «فـیلم» تشریف نـداشتـند. از این رو، مصمـم شـدم تا «منشور حقوق خودمان» را نیـز طراحی کنم. باشد که مقبـول شمـا افـتد!

منـشور حقـوق دانـشجو:

1- یک دانشجو حق دارد (در صورت صـلاحدید استاد) تـنها از یک کتابِ حجـیم به عنوان رفرنـس بهره گیـرد.

2- یک دانشجو حق دارد (در صورت صـلاحدید استاد) تا ظرف 60 ثانـیه پس از انـتشار نـمرات، به نـمره ی خویش اعـتراض کند.

3- یک دانشجو حق دارد (در صورت صـلاحدید استاد) نـگران آینـده ی بر باد رفـته ی خود باشد!

4- یک دانشجو حق دارد (در صورت صـلاحدید استاد) هنگام قضای حاجت در فضـای آموزشی، به موضوعـات غیر آموزشی «هم» فکـر کند.

5- یک دانشجو حق دارد (در صورت صـلاحدید استاد) در مواقـع خستگی مفـرط، چشم از تخـته و استاد بردارد.

6- یک دانشجو حق دارد (در صورت صـلاحدید استاد) در فضای آموزشی به عمـلِ تـنفس نیز بپـردازد.

7- یک دانشجو حق دارد (بدون نیـاز به صـلاحدید استاد) خود را در فضای آموزشی یا غـیر آموزشی حلق آویـز کنـد!

 به یاری خدا و بـه مرحمتِ مسئولیـن، این آیین نامه در هفت ماده و بدون تبصره بـزودی به تـأییـد وزرای علوم، تحقیقات و فناوری و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی خواهـد رسید و از تاریـخ تصویب لازم الاجرا و کلیه ی آیین نامه های قبلی لغو می گردد!